گفت زاهد نه سزای آن نشاف

گفت آن مرغ این سزای او بود

که فسون زاهدان را بشنود

کو خورد مال یتیمان از گزاف

بعد از آن نوحه گری آغاز کرد

که فخ و صیاد لرزان شد ز درد