بر سرم جانا بیا می مال دست

بعد از آن نوحه گری آغاز کرد

که فخ و صیاد لرزان شد ز درد

کز تناقضهای دل پشتم شکست

زیر دست تو سرم را راحتیست

دست تو در شکربخشی آیتیست

سایه خود از سر من برمدار