بنده بد منکر دین منی

تن فدای خار می کرد آن بلال

خواجه اش می زد برای گوشمال

که چرا تو یاد احمد می کنی

می زد اندر آفتابش او به خار

او احد می گفت بهر افتخار

تا که صدیق آن طرف بر می گذشت