سر کند قوت ز شاخ نیک بخت

چون ببندی شهوتش را از رغیف

سر کند آن شهوت از عقل شریف

هم چو شاخی که ببری از درخت

چونک کردی دم او را آن طرف

گر رود پس پس رود تا مکتنف

حبذا اسپان رام پیش رو