خلقت آدم چرا چل صبح بود

کل یوم الف عام ای مستفید

خلقت طفل از چه اندر نه مه است

زانک تدریج از شعار آن شه است

اندر آن گل اندک اندک می فزود

نه چو تو ای خام که اکنون تاختی

طفلی و خود را تو شیخی ساختی