تا که صحت را بیابد فتح باب

گفت رو هین خیر بادت جان عم

من تماشای لب جو می روم

بر مراد دل همی گشت او بر آب

بر لب جو صوفیی بنشسته بود

دست و رو می شست و پاکی می فزود

او قفااش دید چون تخییلیی