حبذا دو چشم پایان بین راد

لیک او بر عاقبت انداخت چشم

اول صف بر کسی ماندم به کام

کو نگیرد دانه بیند بند دام

که نگه دارند تن را از فساد

آن ز پایان دید احمد بود کو

دید دوزخ را همین جا مو به مو