بره ای بدهی رمه بازت دهد

آمن آید از افول و از عتو

خوی با او کن که خو را آفرید

خویهای انبیا را پرورید

پرورنده هر صفت خود رب بود

بره پیش گرگ امانت می نهی

گرگ و یوسف را مفرما همرهی