بره پیش گرگ امانت می نهی

خویهای انبیا را پرورید

بره ای بدهی رمه بازت دهد

پرورنده هر صفت خود رب بود

گرگ و یوسف را مفرما همرهی

گرگ اگر با تو نماید روبهی

هین مکن باور که ناید زو بهی