جان مادر چشم روشن گویدت

هین ز جاهل ترس اگر دانش وری

دوستی جاهل شیرین سخن

کم شنو کان هست چون سم کهن

جز غم و حسرت از آن نفزویدت

مر پدر را گوید آن مادر جهار

که ز مکتب بچه ام شد بس نزار