جز غم و حسرت از آن نفزویدت

دوستی جاهل شیرین سخن

کم شنو کان هست چون سم کهن

جان مادر چشم روشن گویدت

مر پدر را گوید آن مادر جهار

که ز مکتب بچه ام شد بس نزار

از زن دیگر گرش آوردیی