ذوق خنده دیده ای ای خیره خند

گر فرو پاشی تو هم چون شمع دمع

آن ترش رویی مادر یا پدر

حافظ فرزند شد از هر ضرر

ذوق گریه بین که هست آن کان قند

چون جهنم گریه آرد یاد آن

پس جهنم خوشتر آید از جنان