ذوق گریه بین که هست آن کان قند

آن ترش رویی مادر یا پدر

حافظ فرزند شد از هر ضرر

ذوق خنده دیده ای ای خیره خند

چون جهنم گریه آرد یاد آن

پس جهنم خوشتر آید از جنان

خنده ها در گریه ها آمد کتیم