خنده ها در گریه ها آمد کتیم

ذوق گریه بین که هست آن کان قند

چون جهنم گریه آرد یاد آن

پس جهنم خوشتر آید از جنان

گنج در ویرانه ها جو ای سلیم

ذوق در غمهاست پی گم کرده اند

آب حیوان را به ظلمت برده اند