گنج در ویرانه ها جو ای سلیم

چون جهنم گریه آرد یاد آن

پس جهنم خوشتر آید از جنان

خنده ها در گریه ها آمد کتیم

ذوق در غمهاست پی گم کرده اند

آب حیوان را به ظلمت برده اند

بازگونه نعل در ره تا رباط