پای او می سوخت از تعجیل و راه

آن یکی می شد به ره سوی دکان

پیش ره را بسته دید او از زنان

بسته از جوق زنان هم چو ماه

رو به یک زن کرد و گفت ای مستهان

هی چه بسیارید ای دخترچگان