تا سحر جمله شب آن شاه علی

هم چو کشتی غرقه می گردد ز آب

خود نه من می مانم و نه آن هنر

تن چو مرداری فتاده بی خبر

خود همی گوید الستی و بلی

کو بلی گو جمله را سیلاب برد

یا نهنگی خورد کل را کرد و مرد