جهاندار بنشست و کاوس کی

به خواب و به آسایش آمد شتاب

چو روز درخشان برآورد چاک

بگسترد یاقوت بر تیره خاک

دو شاه سرافراز و دو نیک پی

ابا رستم گرد و دستان به هم

همی گفت کاوس هر بیش و کم