ظلم ظاهر بین چه پرسی از نهفت

در میانه بی دلی ده چوب خورد

بی گناهی که برو از راه برد

خون چکان رو کرد با شاه و بگفت

خیر تو این است جامع می روی

تا چه باشد شر و وزرت ای غوی

یک سلامی نشنود پیر از خسی