خون چکان رو کرد با شاه و بگفت

و آن دگر را بر دریدی پیرهن

در میانه بی دلی ده چوب خورد

بی گناهی که برو از راه برد

ظلم ظاهر بین چه پرسی از نهفت

خیر تو این است جامع می روی

تا چه باشد شر و وزرت ای غوی