که فتادم در عجایب عالمی

کرد اشارت دلق که ای شاه کرم

یک دمی بگذار تا من دم زنم

تا که باز آید به من عقلم دمی

بعد یک ساعت که شه از وهم و ظن

تلخ گشتش هم گلو و هم دهن

که ندیده بود دلقک را چنین