صد نشانست از سرار و از جهار

زانک از دل سوی دل لا بد رهست

پس از آن یاری که اومید شماست

از جواب نامه ره خالی چراست

لیک بس کن پرده زین در بر مدار

باز رو تا قصه آن دلق گول

که بلا بر خویش آورد از فضول