لیک بس کن پرده زین در بر مدار

پس از آن یاری که اومید شماست

از جواب نامه ره خالی چراست

صد نشانست از سرار و از جهار

باز رو تا قصه آن دلق گول

که بلا بر خویش آورد از فضول

پس وزیرش گفت ای حق را ستن