دلقک از ده بهر کاری آمدست

که بلا بر خویش آورد از فضول

پس وزیرش گفت ای حق را ستن

بشنو از بنده کمینه یک سخن

رای او گشت و پشیمانش شدست

ز آب و روغن کهنه را نو می کند

او به مسخرگی برون شو می کند