روی حلم و مغفرت را کم خراش

ما پس این خس را زنیم اکنون لگد

تا دهان و چشم ازین خس وا رهد

گفت دلقک ای ملک آهسته باش

تا بدین حد چیست تعجیل نقم

من نمی پرم به دست تو درم

آن ادب که باشد از بهر خدا