تا بدین حد چیست تعجیل نقم

تا دهان و چشم ازین خس وا رهد

گفت دلقک ای ملک آهسته باش

روی حلم و مغفرت را کم خراش

من نمی پرم به دست تو درم

آن ادب که باشد از بهر خدا

اندر آن مستعجلی نبود روا