اندر آن مستعجلی نبود روا

تا بدین حد چیست تعجیل نقم

من نمی پرم به دست تو درم

آن ادب که باشد از بهر خدا

وآنچ باشد طبع و خشم و عارضی

می شتابد تا نگردد مرتضی

ترسد ار آید رضا خشمش رود