آنک بود اندر شب قدر آن بدر

غالبی بر جاذبان ای مشتری

شاید ار درماندگان را وا خری

رو به شه آورد چون تشنه به ابر

چون لسان وجان او بود آن او

آن او با او بود گستاخ گو

گفت ما گشتیم چون جان بند طین