کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 14

کو غریبان را بدی خویش و نسیب

شاعرمولوی

اثربخش ۹۳ - داستان آن مرد کی وظیفه داشت از محتسب تبریز و وامها کرده بود بر امید آن وظیفه و او را خبر نه از وفات او حاصل از هیچ زنده ای وام او گزارده نشد الا از محتسب متوفی گزارده شد چنانک گفته اند لیس من مات فاستراح بمیت انما المیت میت الاحیاء

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

11
ور بکردی ذره ای را مشرقی
#
12
بودی آن در همتش نالایقی
#
13
بر امید او بیامد آن غریب
#
14
کو غریبان را بدی خویش و نسیب
انتخاب‌شده
15
با درش بود آن غریب آموخته
#
16
وام بی حد از عطایش توخته
#
17
هم به پشت آن کریم او وام کرد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۹۳ - داستان آن مرد کی وظیفه داشت از محتسب تبریز و وامها کرده بود بر امید آن وظیفه و او را خبر نه از وفات او حاصل از هیچ زنده ای وام او گزارده نشد الا از محتسب متوفی گزارده شد چنانک گفته اند لیس من مات فاستراح بمیت انما المیت میت الاحیاء» است.