کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 15

با درش بود آن غریب آموخته

شاعرمولوی

اثربخش ۹۳ - داستان آن مرد کی وظیفه داشت از محتسب تبریز و وامها کرده بود بر امید آن وظیفه و او را خبر نه از وفات او حاصل از هیچ زنده ای وام او گزارده نشد الا از محتسب متوفی گزارده شد چنانک گفته اند لیس من مات فاستراح بمیت انما المیت میت الاحیاء

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

12
بودی آن در همتش نالایقی
#
13
بر امید او بیامد آن غریب
#
14
کو غریبان را بدی خویش و نسیب
#
15
با درش بود آن غریب آموخته
انتخاب‌شده
16
وام بی حد از عطایش توخته
#
17
هم به پشت آن کریم او وام کرد
#
18
که ببخششهاش واثق بود مرد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 15 از «بخش ۹۳ - داستان آن مرد کی وظیفه داشت از محتسب تبریز و وامها کرده بود بر امید آن وظیفه و او را خبر نه از وفات او حاصل از هیچ زنده ای وام او گزارده نشد الا از محتسب متوفی گزارده شد چنانک گفته اند لیس من مات فاستراح بمیت انما المیت میت الاحیاء» است.