ازو ماند آن انجمن در شگفت

همان بیژن گیو برجست زود

کجا بود در جنگ برسان دود

بزد دست و آن هدیه ها برگرفت

بسی آفرین کرد و بنشست شاد

که گیتی به کیخسرو آباد باد

بفرمود تا با کمر ده غلام