چون خلش می کرد مانند سنان

چونک روحانی بود خود چون بود

فتنه اش هر لحظه دیگرگون بود

عشق صورت در دل شه زادگان

اشک می بارید هر یک هم چو میغ

دست می خایید و می گفت ای دریغ

ما کنون دیدیم شه ز آغاز دید