اشک می بارید هر یک هم چو میغ

فتنه اش هر لحظه دیگرگون بود

عشق صورت در دل شه زادگان

چون خلش می کرد مانند سنان

دست می خایید و می گفت ای دریغ

ما کنون دیدیم شه ز آغاز دید

چندمان سوگند داد آن بی ندید