کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 52

در دهانش بهر صید اشگرف برگ

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 49

    عالمی در دام می بین از هوا

    #
  2. 50

    وز جراحت های هم رنگ دوا

    #
  3. 51

    مار استادست بر سینه چو مرگ

    #
  4. 52

    در دهانش بهر صید اشگرف برگ

    انتخاب‌شده
  5. 53

    در حشایش چون حشیشی او بپاست

    #
  6. 54

    مرغ پندارد که او شاخ گیاست

    #
  7. 55

    چون نشیند بهر خور بر روی برگ

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 52 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.