کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 54

مرغ پندارد که او شاخ گیاست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 51

    مار استادست بر سینه چو مرگ

    #
  2. 52

    در دهانش بهر صید اشگرف برگ

    #
  3. 53

    در حشایش چون حشیشی او بپاست

    #
  4. 54

    مرغ پندارد که او شاخ گیاست

    انتخاب‌شده
  5. 55

    چون نشیند بهر خور بر روی برگ

    #
  6. 56

    در فتد اندر دهان مار و مرگ

    #
  7. 57

    کرده تمساحی دهان خویش باز

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 54 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.