کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 60

کرم ها رویید و بر دندان نشاند

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 57

    کرده تمساحی دهان خویش باز

    #
  2. 58

    گرد دندانهاش کرمان دراز

    #
  3. 59

    از بقیه خور که در دندانش ماند

    #
  4. 60

    کرم ها رویید و بر دندان نشاند

    انتخاب‌شده
  5. 61

    مرغکان بینند کرم و قوت را

    #
  6. 62

    مرج پندارند آن تابوت را

    #
  7. 63

    چون دهان پر شد ز مرغ او ناگهان

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 60 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.