کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 132

اندر آن اقبال و منهاج رهست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 129

    از من ار کوری بیابی روشنی

    #
  2. 130

    بر قمیص یوسف جان بر زنی

    #
  3. 131

    کار و باری کت رسد بعد شکست

    #
  4. 132

    اندر آن اقبال و منهاج رهست

    انتخاب‌شده
  5. 133

    کار و باری که ندارد پا و سر

    #
  6. 134

    ترک کن هی پیر خر ای پیر خر

    #
  7. 135

    غیر پیر استاد و سرلشکر مباد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 132 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.