کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 134

ترک کن هی پیر خر ای پیر خر

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 131

    کار و باری کت رسد بعد شکست

    #
  2. 132

    اندر آن اقبال و منهاج رهست

    #
  3. 133

    کار و باری که ندارد پا و سر

    #
  4. 134

    ترک کن هی پیر خر ای پیر خر

    انتخاب‌شده
  5. 135

    غیر پیر استاد و سرلشکر مباد

    #
  6. 136

    پیر گردون نی ولی پیر رشاد

    #
  7. 137

    در زمان چون پیر را شد زیردست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 134 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.