کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 177

چند بر عمیا دوانی اسپ را

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 174

    فارغ از مردارم و کرکس نیم

    #
  2. 175

    ترک کرکس کن که من باشم کست

    #
  3. 176

    یک پر من بهتر از صد کرکست

    #
  4. 177

    چند بر عمیا دوانی اسپ را

    انتخاب‌شده
  5. 178

    باید استا پیشه را و کسپ را

    #
  6. 179

    خویشتن رسوا مکن در شهر چین

    #
  7. 180

    عاقلی جو خویش از وی در مچین

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 177 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.