کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 180

عاقلی جو خویش از وی در مچین

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 177

    چند بر عمیا دوانی اسپ را

    #
  2. 178

    باید استا پیشه را و کسپ را

    #
  3. 179

    خویشتن رسوا مکن در شهر چین

    #
  4. 180

    عاقلی جو خویش از وی در مچین

    انتخاب‌شده
  5. 181

    آن چه گوید آن فلاطون زمان

    #
  6. 182

    هین هوا بگار و رو بر وفق آن

    #
  7. 183

    جمله می گویند اندر چین به جد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 180 از «بخش ۱۱۶ - بعد مکث ایشان متواری در بلاد چین در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر بی صبر شدن آن بزرگین کی من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه کنم اما قدمی تنیلنی مقصودی او القی راسی کفادی ثم یا پای رساندم به مقصود و مراد یا سر بنهم هم چو دل از دست آن جا و نصیحت برادران او را سود ناداشتن یا عاذل العاشقین دع فه اضلها الله کیف ترشدها الی آخره» است.