زانک اندر غفلت و در پرده ام

گفت با خود گنج در خانه منست

پس مرا آن جا چه فقر و شیونست

بر سر گنج از گدایی مرده ام

زین بشارت مست شد دردش نماند

صد هزار الحمد بی لب او بخواند

گفت بد موقوف این لت لوت من