کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 14

زود مستانه ببوسید او زمین

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 11

    پس برون جست او چو تیری از کمان

    #
  2. 12

    که مجال گفت کم بود آن زمان

    #
  3. 13

    اندر آمد مست پیش شاه چین

    #
  4. 14

    زود مستانه ببوسید او زمین

    انتخاب‌شده
  5. 15

    شاه را مکشوف یک یک حالشان

    #
  6. 16

    اول و آخر غم و زلزالشان

    #
  7. 17

    میش مشغولست در مرعای خویش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره» است.