کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 58

شادی قواده و خشم عوان

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

55
گفت تو زان سان که عکس دیگریست
#
56
جمله احوالت به جز هم عکس نیست
#
57
خشم و ذوقت هر دو عکس دیگران
#
58
شادی قواده و خشم عوان
انتخاب‌شده
59
آن عوان را آن ضعیف آخر چه کرد
#
60
که دهد او را به کینه زجر و درد
#
61
تا بکی عکس خیال لامعه
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 58 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.