کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 59

آن عوان را آن ضعیف آخر چه کرد

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

56
جمله احوالت به جز هم عکس نیست
#
57
خشم و ذوقت هر دو عکس دیگران
#
58
شادی قواده و خشم عوان
#
59
آن عوان را آن ضعیف آخر چه کرد
انتخاب‌شده
60
که دهد او را به کینه زجر و درد
#
61
تا بکی عکس خیال لامعه
#
62
جهد کن تا گرددت این واقعه
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 59 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.