ز آنک مامورم امیر خود نیم

وحی حق را هین پذیرا شو ز درد

باد گوید پیکم از شاه بشر

گه خبر خیر آورم گه شوم و شر

من چو تو غافل ز شاه خود کیم

گر سلیمان وار بودی حال تو

چون سلیمان گشتمی حمال تو