کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 136

مالک دارین و شحنه خود توی

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 133

    آن زمان زاری کنند و افتقار

    #
  2. 134

    هم چو دزد و راه زن در زیر دار

    #
  3. 135

    لیک گر در غیب گردی مستوی

    #
  4. 136

    مالک دارین و شحنه خود توی

    انتخاب‌شده
  5. 137

    شحنگی و پادشاهی مقیم

    #
  6. 138

    نه دو روزه و مستعارست و سقیم

    #
  7. 139

    رستی از بیگار و کار خود کنی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 136 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.