کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 173

کودک اندر جهل و پندار و شکیست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 170

    کودکان از حرص آن کف می گزند

    #
  2. 171

    شیر و اشتر نان شود اندر دهان

    #
  3. 172

    در نگیرد این سخن با کودکان

    #
  4. 173

    کودک اندر جهل و پندار و شکیست

    انتخاب‌شده
  5. 174

    شکر باری قوت او اندکیست

    #
  6. 175

    طفل را استیزه و صد آفتست

    #
  7. 176

    شکر این که بی فن و بی قوتست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 173 از «بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه زادگان و آمدن برادر میانین به جنازه برادر کی آن کوچکین صاحب فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه» است.