کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 15

آب در جوی منست و وقت ناز

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

12
چون عنان خود بدین شه داده ام
#
13
چون مرا ماهی بر آمد با لمع
#
14
من چرا باشم غباری را تبع
#
15
آب در جوی منست و وقت ناز
انتخاب‌شده
16
ناز غیر از چه کشم من بی نیاز
#
17
سر چرا بندم چو درد سر نماند
#
18
وقت روی زرد و چشم تر نماند
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 15 از «بخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره» است.