کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 30

این سزای داد من بود ای عجب

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

27
شاه را دل درد کرد از فکر او
#
28
ناسپاسی عطای بکر او
#
29
گفت آخر ای خس واهی ادب
#
30
این سزای داد من بود ای عجب
انتخاب‌شده
31
من چه کردم با تو زین گنج نفیس
#
32
تو چه کردی با من از خوی خسیس
#
33
من ترا ماهی نهادم در کنار
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 30 از «بخش ۱۳۴ - وسوسه ای کی پادشاه زاده را پیدا شد از سبب استغنایی و کشفی کی از شاه دل او را حاصل شده بود و قصد ناشکری و سرکشی می کرد شاه را از راه الهام و سر شاه را خبر شد دلش درد کرد روح او را زخمی زد چنانک صورت شاه را خبر نبود الی آخره» است.