حمله آرم افتد اندر گردنم

او بگرداند ز تو در حال رو

گفت کودک آن خیال دیووش

گر بدو این گفته باشد مادرش

ز امر مادر پس من آنگه چون کنم

تو همی آموزیم که چست ایست

آن خیال زشت را هم مادریست